ေလသာေတာင္ အလွဴ
Monday, December 29, 2014
ဝမ္းေျမာက္ျခင္းအက္ေဆး
တြဲလက္မ်ားပရဟိတအဖြဲ႕ရဲ႕ ေလသာေရနံေမွာ္ ခရီးကို ၂၀၁၄ ခု ဒီဇင္ဘာစကားေလး ေဖာင္ဖြဲ႕ပါရေစ။
တကယ္ေတာ့ေလသာေရနံေမွာ္ကေလးကို ၾကားဖူးတာၾကာျပီ။ ကေလးျမိဳ႕ ေပါက္ေတာေက်းရြာရဲ႕ အေရွ႕ဖက္က ေတာင္တန္းေတြၾကားထဲမွာ တည္ရွိပါတယ္။ ေရနံတူးတဲ႕ ပစၥည္းကရိယာေတြကို တင္ပို႕ဖူးေပမယ့္ လူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ အလွဴသြားခါမွ ေရာက္ရေတာ့တာပါ။
ျမစ္သာျမစ္ကို တတိယအၾကိမ္ အဖြဲ႕လိုက္ျဖတ္ကူးျခင္းပါ။ ကားလမ္းမရွိလို႔ အဖြဲ႕သား မိန္းခေလးေတြလည္း ဆိုင္ကယ္ကို ကိုယ္တိုင္ယူလာေစျပီး ကိုယ္တိုင္ စီးၾကရပါတယ္။ ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီးသာဆ႔ံတဲ႕ ကူတို႕နဲ႕ ျမစ္သာျမစ္ကိုျဖတ္ကူးျပီး ေပါက္ေတာရြာအထိ မိန္းခေလးေတြ ဆိုင္ကယ္စီးနိုင္ၾကေပမယ့္ ေမွာ္ထဲအသြားလမ္းကေတာ့ မစီးနိုင္ၾကေတာ့ပါဘူး။ ေခ်ာင္းကူး ကုန္းတက္ ေတာင္ၾကားလမ္းက်ဥ္းကေလးဆိုေတာ့ မိန္းခေလးအားလံုး ေနာက္ကထိုင္လိုက္ေစရပါေတာ့တယ္။
ဒီလမ္းက ယခု ဒီဇင္ဘာလမွ ဆိုင္ကယ္လမ္းေပါက္ျပီး ေရနံစိမ္းကို ဆယ္ဂါလံဝင္ပံုးေတြနဲ႕ထဲ႕လို႕ ျမည္း တို႕ လားတို႕နဲ႕ ကယ္ရီဆြဲတဲ႕ လမ္းကေလးပါ။
လမ္းမွာ ေရွ႕ဆိုင္ကယ္ကို ေနာက္လူကတြန္းတက္ရပါတယ္။
ဆိုင္ကယ္ေပၚတက္ေမာင္းသူက လိပ္လိုေျခကန္ယက္ရေသးတာပါ။
ကိုယ္ကေတာ့ အဖြဲ႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးက လိုက္ပါခဲ႕ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ အိုေဟာင္းေနျပီျဖစ္တဲ႕ ၁၁၀ ဆိုင္ကယ္ေနာက္မွာ စာအုပ္တစ္ဖါ ခ်ည္လာခဲ႕လို႕ ဝိတ္ပါတယ္ေျပာရပါမယ္။ ဆိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္းကေလးလို ဘီးနံပါတ္ OK 0122L လို႕ပဲ တင္စားထားတဲ႕ ဘီးကေလးပါ။ ကိုယ့္ေရွ႕အဖြဲ႕သား ဆိုင္ကယ္က ေတာင္တက္မွာ ခ်ိန္းက်ျပီး ညွပ္ေနလို႕ အခက္ေတြ႕ ၾကံရာမရၿဖစ္ခဲ႕ရတယ္။ ေရွ႕ကအဖြဲ႕ ကို ဖုန္းဆက္ဖို႕ ဖုန္းလိုင္းက မရွိပါဘူး။ ခ်ိန္းက်တဲ႕ဆိုင္ကယ္က အေကာင္းစား ရာမဟာ ၁၂၅ ေပါ့။ ဘာဂြ ဘာစပါနာမွပါမလာဘူး။ ျပင္စရာ ဘာဆိုဘာမွထဲ႕မလာတဲ႕သူပါ။
ဆိုင္ကယ္ဆရာ ကိုနဂါးက ေခသူေတာ့မဟုတ္ဘူး မျဖစ္နိုင္ေသာလမ္း ဆိုတဲ႕ မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ကို ဂ်ာမန္အဖြဲ႕ လာရိုက္ေတာ့ ယာၾကီးလမ္းမွာ ကာဂိုကားၾကီးနဲ႕ လႊတ္ရုန္းခဲ႕သူေပါ့။
ဒါေပမယ့္ခ်ိန္းဖုံးဖြင့္ဖို႕ ၾကေတာ့ ကားဆရာေခါင္းခါခဲ႕ရပါျပီ။
ညွပ္ေနလို႕ ေရွ႕တိုးမရ ေနာက္ဆုတ္မရ ကုန္းတက္မွာ တက္လစ္ၾကီးပါ။
ေနာက္မွ ဝက္အူလွည့္ေလးတစ္ေခ်ာင္းေတြ႕လို႕ ေက်ာက္ခဲနဲ႕ တခ်က္ျခင္း ထုျဖဳတ္ျပီး နတ္သံုးလံုးကို ခက္ခက္ခဲခဲ ဆြဲထုတ္ရပါေတာ့တယ္။
ေမွာ္ထဲေရာက္ေတာ့ ၁၂ နာရီ ထိုးလုပါျပီ။
ေက်ာင္းေဆာင္ေလးက ေျမစိုက္တဲၾကီးတစ္ခုပါ။ ေရနံတြင္းနဲ႕ လမ္းပဲျခားပါတယ္။ ေမွာ္ရြာကေလးဟာ ေတာင္ၾကားတစ္ခုလံုးၾကိဳၾကား တည္ရွိေနပါတယ္။ ႏွစ္လက္မေရနံတြင္း ကေလးေတြ ဟိုဒီကြက္ၾကား လွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။ ႏွစ္လက္မေပမယ့္ အထင္မေသးပါနဲ႕ ဒီတြင္းထဲ တိုက္နဲ႕ကားပါ ဝင္သြားပါျပီလို႔ ဆိုသူကဆိုၾကပါရဲ႕။
တူးတိုင္းလည္းမရ ကံ ပါမွ အေျခလွသည္လို႕ ဆိုလိုေနပံုပါ။ ေမွာ္ရြာက တဲအိမ္ကေလးေတြဟာ အေတာ္ေလးေသးငယ္ၾကပါတယ္။
ေရနံေမွာ္ဆိုေပမယ့္ ေမွာ္ခန္းလို႕ စခန္းသိမ္းရေတာ့မယ့္အေျခအေနပါ။
္
ေရာက္ေရာက္ျခင္း ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္နဲ႕ ဧည့္ခံလို႕ ေက်ာင္သားေလးေတြေရာ တြဲလက္မ်ားပါ အားပါးတရ ဆာဆာနဲ႕ စားၾကရပါတယ္။
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ၃၁ ေယာက္နဲ႕ ရြာေပး ဆရာဆရာမ မ်ားကို စာအုပ္စာေရးကရိယာမ်ား အျဖဴအစိမ္း ေက်ာင္ဝတ္စံုမ်ား အက်ၤ ီ တစ္ထည္ စကပ္ ေဘာင္းဘီ ႏွစ္ထည္စီ ေပးအပ္ျပီးေတာ့ အတူတကြ မွတ္တမ္းတင္ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကနွက္ၾကပါေတာ့တယ္။ ဂ်ာနယ္လစ္အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း တြဲလက္မ်ားအဖြဲ႕ရဲ႕ တည္ေထာင္သူမ်ားျဖစ္ၾကလို႕ ဓါတ္ပံုကို ရိုက္ၾက ႏွက္ၾကလို႔ သံုးႏႈံးဂုဏ္ျပဳ႕တာပါ။ ေက်ာင္းသားကေလးငယ္မ်ားကလည္း ေက်ာင္းဝတ္စံုအသစ္ေတြနဲ႕ လွဲလွယ္ဝတ္ဆင္ၾကျပီး ေပ်ာ္လို႕ေပါ့။
တြဲလက္မ်ားအဖြဲ႕ကို ၾကက္ ဝက္ ေဒသထြက္ ဟင္းလွ်ာမ်ားနဲ႕ ေကြ်းေမြးျပီး အိမ္ေပါက္ေစ့လုမတတ္ အခ်ိဳပြဲ အၾကမ္းရည္နဲ႕ ဖိတ္ေခၚဧည့္ဝတ္ျပဳ႕တာကျဖင့္ သသက္မေမ့နိုင္စရာျဖစ္ခဲ႕ရပါတယ္။
ထူထူးျခားျခားၾကြက္ေၾကာ္ နဲ႕ ဇီးျဖဴသီးဆားရည္စိမ္ ကေတာ့ျဖင့္ မိန္းခေလးမ်ား ထပ္မစားၾကပါေတာ့နဲ႕ ဟုပင္ တားယူရသည္အထိ ခံတြင္းေတြ႕ခဲ႕ၾကပါတယ္။
အိမ္အျပန္လက္ေဆာင္ဟုဆိုကာ သေဘၤာသီးလွလွေတြကိုလည္း လက္ေဆာင္ေပးၾကပါေသးတယ္။
ညေနလည္းေစာင္းျပီမို႕ အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ရင္း အျပန္ခရီးမွာေမာခဲ႕သမွ် ျမစ္သာျမစ္ထဲမွာ အဖြဲ႕လိုက္ေရစိမ္ခ်ိဳးခဲ႕ၾကတယ္။ အိမ္အျပန္မွာ ေတာင္တန္းေပၚေမးတင္တဲ႕ ေနမင္းက တစ္ေန႕တာကို ႏႈတ္ဆက္ေနပါေတာ့တယ္။
ျမိဳ႕အဝင္ မိုးခ်ဳပ္လို႕ ၾကယ္ကေလးေတြက ငုတ္တုတ္ထိုင္ေစာင့္ေနၾကရဲ႕။
ကိုေက်ာ္မိုး
တြဲလက္မ်ားပရဟိတအဖြဲ႕
ကေလးျမိဳ႕။
ေက်ာင္းေဆာင္ေလးက ေျမစိုက္တဲၾကီးတစ္ခုပါ။ ေရနံတြင္းနဲ႕ လမ္းပဲျခားပါတယ္။ ေမွာ္ရြာကေလးဟာ ေတာင္ၾကားတစ္ခုလံုးၾကိဳၾကား တည္ရွိေနပါတယ္။ ႏွစ္လက္မေရနံတြင္း ကေလးေတြ ဟိုဒီကြက္ၾကား လွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။ ႏွစ္လက္မေပမယ့္ အထင္မေသးပါနဲ႕ ဒီတြင္းထဲ တိုက္နဲ႕ကားပါ ဝင္သြားပါျပီလို႔ ဆိုသူကဆိုၾကပါရဲ႕။
တူးတိုင္းလည္းမရ ကံ ပါမွ အေျခလွသည္လို႕ ဆိုလိုေနပံုပါ။ ေမွာ္ရြာက တဲအိမ္ကေလးေတြဟာ အေတာ္ေလးေသးငယ္ၾကပါတယ္။
ေရနံေမွာ္ဆိုေပမယ့္ ေမွာ္ခန္းလို႕ စခန္းသိမ္းရေတာ့မယ့္အေျခအေနပါ။
္
ေရာက္ေရာက္ျခင္း ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္နဲ႕ ဧည့္ခံလို႕ ေက်ာင္သားေလးေတြေရာ တြဲလက္မ်ားပါ အားပါးတရ ဆာဆာနဲ႕ စားၾကရပါတယ္။
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ၃၁ ေယာက္နဲ႕ ရြာေပး ဆရာဆရာမ မ်ားကို စာအုပ္စာေရးကရိယာမ်ား အျဖဴအစိမ္း ေက်ာင္ဝတ္စံုမ်ား အက်ၤ ီ တစ္ထည္ စကပ္ ေဘာင္းဘီ ႏွစ္ထည္စီ ေပးအပ္ျပီးေတာ့ အတူတကြ မွတ္တမ္းတင္ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကနွက္ၾကပါေတာ့တယ္။ ဂ်ာနယ္လစ္အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း တြဲလက္မ်ားအဖြဲ႕ရဲ႕ တည္ေထာင္သူမ်ားျဖစ္ၾကလို႕ ဓါတ္ပံုကို ရိုက္ၾက ႏွက္ၾကလို႔ သံုးႏႈံးဂုဏ္ျပဳ႕တာပါ။ ေက်ာင္းသားကေလးငယ္မ်ားကလည္း ေက်ာင္းဝတ္စံုအသစ္ေတြနဲ႕ လွဲလွယ္ဝတ္ဆင္ၾကျပီး ေပ်ာ္လို႕ေပါ့။
တြဲလက္မ်ားအဖြဲ႕ကို ၾကက္ ဝက္ ေဒသထြက္ ဟင္းလွ်ာမ်ားနဲ႕ ေကြ်းေမြးျပီး အိမ္ေပါက္ေစ့လုမတတ္ အခ်ိဳပြဲ အၾကမ္းရည္နဲ႕ ဖိတ္ေခၚဧည့္ဝတ္ျပဳ႕တာကျဖင့္ သသက္မေမ့နိုင္စရာျဖစ္ခဲ႕ရပါတယ္။
ထူထူးျခားျခားၾကြက္ေၾကာ္ နဲ႕ ဇီးျဖဴသီးဆားရည္စိမ္ ကေတာ့ျဖင့္ မိန္းခေလးမ်ား ထပ္မစားၾကပါေတာ့နဲ႕ ဟုပင္ တားယူရသည္အထိ ခံတြင္းေတြ႕ခဲ႕ၾကပါတယ္။
အိမ္အျပန္လက္ေဆာင္ဟုဆိုကာ သေဘၤာသီးလွလွေတြကိုလည္း လက္ေဆာင္ေပးၾကပါေသးတယ္။
ညေနလည္းေစာင္းျပီမို႕ အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ရင္း အျပန္ခရီးမွာေမာခဲ႕သမွ် ျမစ္သာျမစ္ထဲမွာ အဖြဲ႕လိုက္ေရစိမ္ခ်ိဳးခဲ႕ၾကတယ္။ အိမ္အျပန္မွာ ေတာင္တန္းေပၚေမးတင္တဲ႕ ေနမင္းက တစ္ေန႕တာကို ႏႈတ္ဆက္ေနပါေတာ့တယ္။
ျမိဳ႕အဝင္ မိုးခ်ဳပ္လို႕ ၾကယ္ကေလးေတြက ငုတ္တုတ္ထိုင္ေစာင့္ေနၾကရဲ႕။
ကိုေက်ာ္မိုး
တြဲလက္မ်ားပရဟိတအဖြဲ႕
ကေလးျမိဳ႕။
Subscribe to:
Comments (Atom)